Ψηφιακό χάος στις ΗΠΑ: Τι έγινε και τι σημαίνει

Γιατί η μεγαλύτερη ψηφιακή αγορά στον κόσμο δεν έχει κοινό κανόνα; Τι συμβαίνει στις ΗΠΑ, γιατί δημιουργείται χάος και τι σημαίνει αυτό για Ελλάδα

από ενημ.
Αφηρημένο ψηφιακό δίκτυο με σπασμένες συνδέσεις σε σκοτεινό φόντο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η μεγαλύτερη ψηφιακή αγορά στον κόσμο — και ταυτόχρονα η πιο κατακερματισμένη. Δεν υπάρχει ένας κοινός ομοσπονδιακός κανόνας για το διαδίκτυο, την τεχνητή νοημοσύνη, τα προσωπικά δεδομένα ή τις πλατφόρμες. Αντί γι' αυτό, κάθε πολιτεία βάζει τους δικούς της κανόνες, τα δικαστήρια αποφασίζουν διαφορετικά και οι μεγάλες εταιρείες κινούνται σε ένα τοπίο που αλλάζει συνεχώς. Αυτό είναι το «ψηφιακό χάος».

Τι συμβαίνει στην πράξη

Πρώτον, δεν υπάρχει ομοσπονδιακός νόμος για την προστασία των προσωπικών δεδομένων αντίστοιχος με τον ευρωπαϊκό GDPR. Το αποτέλεσμα είναι ένα μωσαϊκό: άλλες υποχρεώσεις στην Καλιφόρνια, άλλες στο Τέξας, άλλες στην Ευρώπη. Δεύτερον, η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσεται πιο γρήγορα από τη νομοθεσία. Οι εταιρείες λανσάρουν προϊόντα, οι ρυθμιστές προσπαθούν να τα προλάβουν και οι πολιτείες ανακοινώνουν δικές τους πρωτοβουλίες. Τρίτον, οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης βρίσκονται στο κέντρο πολιτικής αντιπαράθεσης: ποιος αποφασίζει τι περιεχόμενο μένει και τι φεύγει, και με ποια κριτήρια.

Δεν είναι θεωρητικό ζήτημα. Όταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο κατέχει πλατφόρμα και συγκρούεται με εκλεγμένους, όπως είδαμε σε σχετικό ρεπορτάζ (Μασκ εναντίον Κογκρέσου: ο πλουσιότερος απειλεί τους εκλεγμένους), το ερώτημα δεν είναι μόνο τεχνολογικό. Είναι δημοκρατικό: ποιος έχει την εξουσία να διαμορφώνει την ψηφιακή δημόσια σφαίρα.

Γιατί δημιουργείται χάος

Υπάρχουν τρεις λόγοι. Ο πρώτος είναι θεσμικός: το αμερικανικό σύστημα είναι ομοσπονδιακό και οι πολιτείες έχουν ισχυρή αυτονομία. Ο δεύτερος είναι οικονομικός: οι μεγάλες εταιρείες έχουν τεράστια ισχύ και πόρους για να επηρεάζουν τη συζήτηση. Ο τρίτος είναι πολιτικός: το διαδίκτυο έχει γίνει πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης, οπότε κάθε ρύθμιση αντιμετωπίζεται ως νίκη ή ήττα μιας παράταξης, όχι ως τεχνικό ζήτημα.

Το αποτέλεσμα είναι αβεβαιότητα για όλους: για τις εταιρείες που δεν ξέρουν ποιος κανόνας θα ισχύσει αύριο, για τους χρήστες που δεν ξέρουν πώς προστατεύονται τα δεδομένα τους, και για τους άλλους κράτους που πρέπει να συνεργαστούν με ένα σύστημα χωρίς κοινό κέντρο.

Τι σημαίνει αυτό για Ευρώπη και Ελλάδα

Η Ευρώπη ακολούθησε αντίθετο δρόμο: ενιαίοι κανόνες, όπως ο GDPR για τα δεδομένα και ο νόμος για την τεχνητή νοημοσύνη. Αυτό δίνει προβλεψιμότητα, αλλά και γραφειοκρατία. Οι ΗΠΑ δίνουν ταχύτητα και καινοτομία, αλλά με κόστος την αβεβαιότητα.

Για την Ελλάδα, το πρακτικό συμπέρασμα είναι απλό: οι αμερικανικές πλατφόρμες που χρησιμοποιούμε καθημερινά δεν ρυθμίζονται από έναν ενιαίο αμερικανικό νόμο, αλλά από ένα μωσαϊκό κανόνων και δικαστικών αποφάσεων. Άρα η προστασία μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους ευρωπαϊκούς κανόνες — και από το πόσο προσεκτικοί είμαστε εμείς οι ίδιοι με τα δεδομένα μας.

Τι ακολουθεί

Το χάος δεν πρόκειται να λυθεί με μία ψήφο. Θα συνεχίσει να υπάρχει όσο η τεχνολογία τρέχει πιο γρήγορα από τη νομοθεσία. Αυτό που αλλάζει είναι η ισορροπία: όσο μεγαλώνει η ισχύς των πλατφορμών, τόσο πιο έντονη γίνεται η απαίτηση για κανόνες. Και όσο οι κανόνες μένουν κατακερματισμένοι, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να ξέρει κανείς ποιος αποφασίζει τελικά.

Πηγές: Pew Research Center — Internet, Science & Tech · Council on Foreign Relations — Digital Policy

σχόλια αναγνωστών

(0 Σχόλια)

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

διεθνή

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κλήση από κάμερα: πώς την ελέγχεις και πώς κάνεις ένσταση

Προσωπικός γιατρός: εγγραφή, αλλαγή και δωρεάν ραντεβού

Εξεταστική για τα κόκκινα δάνεια: τι θα ψάξει και τι όχι

Υπερωρίες και υπερεργασία: πόσο πληρώνονται, τι ισχύει