«Μέχρι και για τον Εσκομπάρ, εγώ φταίω»: ο Παρασκευόπουλος
Πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλος: «Μέχρι και για την απόδραση του Εσκομπάρ, εγώ φταίω». Ανάλυση του «νόμου Παρασκευόπουλου».
![]() |
| Δύο φίλοι |
Η One Voice κυκλοφορεί σήμερα, 11 Νοεμβρίου 2026, έντυπη έκδοση που προαναγγέλλει μια συνέντευξη: την Κυριακή 15 Νοεμβρίου θα δημοσιεύσει μια μακροσυνέντευξη του ομοτίμου καθηγητή Νομικής του ΑΠΘ και πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Νίκου Παρασκευόπουλου, όπου, σύμφωνα με την προβολή της εφημερίδας, «απαντά στους πραγματικούς λαϊκιστές». Η απάντηση που προαναγγέλλει είναι σύντομη και επιγραμματική: «Μέχρι και για την απόδραση του Εσκομπάρ, εγώ φταίω».
Η αναφορά είναι στον επονομαζόμενο «Έλληνα Εσκομπάρ», τον πλοιοκτήτη και ξενοδόχο από την Κατερίνη που προφυλακίστηκε τον Δεκέμβριο 2025 στην υπόθεση του αλιευτικού «Ουρανία Α» και των τεσσάρων τόνων κοκαΐνης στον Ατλαντικό. Πριν από την προφυλάκισή του είχε αποφυλακιστεί το 2024 έχοντας εκτίσει 11 από 22 χρόνια κάθειρξης — με τις διατάξεις που ο Τύπος ονόμασε «νόμος Παρασκευόπουλου» — και, σύμφωνα με το katerininews24 (1/11/2026), επανασυλλήφθηκε ξανά στις αρχές του μήνας. Η πρόταση «Μέχρι και για την απόδραση του Εσκομπάρ, εγώ φταίω» δεν είναι κυριολογικό. Είναι το κεντρικό σκέλος ενός πολιτικού διαλόγου που τρέχει εδώ μερικές δεκαετίες.
![]() |
| Ανοιχτή φυλακή |
Τον Ιανουάριο 2024 ο τρέχων υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης διακήρυξε πως «με τον νόμο Παρασκευόπουλου αποφυλακίστηκε όλο το βαρύ έγκλημα της χώρας» (efsyn, 25/1/2024). Η απάντηση του κ. Παρασκευόπουλου ήρθε σε λίγες ώρες: τονίστηκε πως το επιχείρημα ήταν «επικίνδυνο για τη δικαιοσύνη και τη δημόσια τάξη» και ότι ο ίδιος αξιολογεί τις επιπτώσεις, όχι τις προθέσεις. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Το 2021 απάντησε με εξώδικα σε όσους συνέδεαν τον «νόμο Παρασκευόπουλου» με την αποφυλάκιση του βιαστή των Πετραλώνων (Documento, 22/6/2021); το 2022 εξέδωσε δήλωση με τίτλο «Νάτος πάλι ο Νόμος-Φάντασμα!» για την αποφυλάκιση του Δημήτρη Λιγνάδη; πρόσφατα είχε απειλήσει με προσφυγές και μηνύσεις όσους συνέδεαν το όνομά του με ευνοϊκή μεταχείριση ποινικών και τρομοκρατών (faros-24, 3/11/2026).
Ποια είναι, στην ουσία, η διαφορά του από τον λαϊκισμό της κατηγορίας; Απλή: ο λαϊκισμός χρειάζεται ένα όνομα, ώστε να μην χρειάζεται να εξηγήσει τίποτα. Ο «νόμος Παρασκευόπουλου» ήταν η διάταξη που προέβλεπε τον ευεργετικό υπολογισμό της ποινής για τις κακές συνθήκες κράτησης (1 πλασματική ημέρα ανά 10 ημέρες προφυλακισής), σε μια εποχή που οι φυλακές είχαν έναν κρατούμενο για κάθε διαθέσιμο κελί. Το σκέλος του αφορούσε τον πληθυσμό των προφυλακισμένων, δεν αφορούσε καταδικασμένους, και είχε λήξει το 2017. Το όνομα, όμως, παρέμενε. Και το όνομα κάνει τη δουλειά του: κάθε υπόθεση που πλήγωσε τη νευρική του κοινού — Πετραλώνα, Λιγνάδης, Εσκομπάρ — επιστρέφει στο ίδιο όνομα, αντί για στις δικές της νομικές εξηγήσεις.
Και τώρα έρχεται η απάντηση του χρόνου. Τον Φεβρουάριο 2026, στην Ολομέλεια της Βουλής, συζητήθηκε νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης του κ. Φλωρίδη — «Σύσταση και λειτουργία Ενιαίου Ψηφιακού Μητρώου παρακολούθησης υποθέσεων διαφθοράς, παρεμβάσεις στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και λοιπές διατάξεις» — το οποίο στο κλειδί του προέβλεπε τον ευεργετικό υπολογισμό της ποινής λόγω συνθηκών κράτησης στο 1 πλασματική ημέρα ανά 3 έως 7 ημέρες φυλάκισης, αντί για 1 ανά 10 που ισχύει (anatropinews, 25/2/2026). Η αντιπολίτευση το χαρακτηρίζει «νέο νόμο Παρασκευόπουλου», τονίζοντας ότι πρόκειται για τροπολογίες σε ήδη προγραμματισμένα σχέδια («νομοθέτηση-σκούπα») και ότι τα στοιχεία δείχνουν πως η κυβέρνηση δεν αναθεωρεί τη στρατηγική της στην ποινική πολιτική, αλλά επιλέγει το εκτακτο αίτημα.
Πράγματι, τα δεδομένα της συζήτησης ήταν αποκαλυπτικά: την 2η Φεβρουαρίου 2026 οι κρατούμενοι ανέρχονταν σε 13.596, για 10.763 διαθέσιμες θέσεις (anatropinews, 25/2/2026). Αυτά τα νούμερα, μαζί με τη ρευστότητα των νομοσχεδίων, δείχνουν ότι η ποινική πολιτική δεν επιλέγει να κυβερνήσει με έναν κώδικα, αλλά με επιτελικά μέτρα αποσυμφόρησης. Όταν, λοιπόν, ο κ. Παρασκευόπουλος είπε στο OPEN την 3η Νοεμβρίου ότι «είναι ψευδές» ότι ο νόμος που φέρει το όνομά του αποφυλάκισε εγκληματίες νωρίτερα, το έκανε στην καρδιά των αντιπαραθέσεών του: η δημόσια συζήτηση για τις φυλακές είναι κατά βάθος συζήτηση για το ποιος είναι υπεύθυνος για ένα σύστημα που δεν στέκεται.
Η ρητορική του, σε αυτό το σημείο, έχει μια απλή λογική: ο συκοφαντηστής ζητάει να του δοθεί ένα όνομα για τη νομική του κατάσταση, ο κατηγορούμενος του ανταποδίδει το ίδιο όνομα και το υποβαθμίζει. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της απάντησής του δεν είναι η αρνηση, αλλά η μορφή της. Δεν λέει «δεν είμαι υπεύθυνος», λέει «φταίω και για ό,τι δεν φταίω» — και έτσι οδηγεί τον αναγνώστη να καταλάβει ότι το πραγματικό ερώτημα δεν είναι η ευθύνη ενός ανθρώπου, αλλά το γιατί το σύστημα παράγει αποφυλακίσεις που η ίδια του την κοινή γνώμη θεωρεί απαράδεκτες. Είναι η διαφορά μεταξύ πολιτικής και κυβερνητικής: ο μεν λαϊκισμός πουλά την κατηγορία, ο δε πολιτικός προσπαθεί να διατηρήσει τον διάλογο. Αυτό κρατάει τον κ. Παρασκευόπουλο στη δημόσια συζήτηση δέκα χρόνια μετά την υπουργία του — όχι επειδή το όνομά του επέστρεψε, αλλά επειδή το σύστημα που επέβαλε το όνομα δεν το σταμάτησε να το επαναλαμβάνει.
Πηγές: One Voice (11/11/2026) · OPEN TV «Καθαρές Κουβέντες» (3/11/2026) · Anatropinews (25/2/2026) · Flash.gr / Thetoc.gr (18/12/2025) · Tomanifesto.gr (15/12/2025) · Efsyn.gr (25/1/2024) · Documentonews.gr (22/6/2021) · Syndimotis.com (14/7/2022) · Faros-24.gr (3/11/2026) · rthess.gr / emvolos.gr (2/11/2026)
Η συνέντευξη της Κυριακής δεν πρόκειται να ανατρέψει την κοινή γνώμη για το 2015, αλλά θα δώσει στον αναγνώστη τον δρόμο να διαβάσει τη διάθεσή του: ένα όνομα δεν είναι πρόσωπο, είναι σύμβολο, και το σύμβολο επιστρέφει στην κυβέρνηση όταν δεν υπάρχει εξήγηση για το σήμερα. Το θέμα των φυλακών το 2026 δεν είναι το θέμα του 2015, είναι το θέμα της κυβέρνησης Φλωρίδη: ποιος νόμος ψηφίσει και γιατί οι κρατούμενοι υπερκαλύπτουν τις θέσεις του σωφρονιστικού συστήματος. Ο κ. Παρασκευόπουλος, στην ηλικία που άλλοι κλείνουν φάκελα, επιλέγει να παραμείνει στη δημόσια συζήτηση ως το πρόσωπο που δεν ξεφεύγει — ούτε η κοινή γνώμη, ούτε ο ίδιος, ούτε, τελικά, το όνομά του.


Δημοσίευση σχολίου
Καλώς ήρθατε στη συζήτηση. Γράψτε με σεβασμό — χωρίς διαφημίσεις, spam ή προσωπικές επιθέσεις. Αν εντοπίσατε ανακρίβεια, γράψτε το εδώ: ελέγχουμε και διορθώνουμε το άρθρο. Τα σχόλια δημοσιεύονται με επιμέλεια.